หมวดหมู่ : บทความจากอาจารย์กัน, บทความดีๆ | Tags : ข้อคิด, ความคิด, ธรรมะ, ปล่อยวาง, พิพากษา
Written by The-Pirate
การพิพากษา ทำให้เกิดโลกที่ไร้ซึ่งความเมตตาและความรัก ลองจินตนาการดูถึงโลกที่ไม่มีการพิพากษา โลกที่ไม่มีศัตรูหรือฝ่ายตรงข้าม ไม่มีการแบ่งแยกเพศ เชื้อชาติ ศาสนา จะเป็นโลกแบบไหนกันนะ
ในความเป็นจริง พวกเราทุกคนล้วนมีเสียงแห่งการพิพากษาก้องอยู่ในใจ เจ้าเสียงนี้แหละที่ชักนำให้เราคิดเล็กคิดน้อย ชอบตำหนิติเตียน โกรธ ด่าทอ และพิพากษาคนอื่น ซึ่งเป็นสิ่งที่เสียดหู และดุเดือดเผ็ดร้อน
การพิพากษาเปรียบเสมือนอาวุธแห่งความอหังการ เป็นหน้ากากที่ซ่อนความกลัว ความหยิ่งในศักดิ์ศรีของตัวเอง จะสร้างมันขึ้นมาภายใต้ความไร้ความสามารถของคนอื่น ความไม่สมบูรณ์ของผู้อื่น ทำให้เรารู้สึกว่า สมควรและเป็นธรรมแล้ว
ถ้าเราสามารถปล่อยวางความคิดที่จะพิพากษาผู้อื่นลงได้ และสามารถใช้กระจกใสที่อยู่ลึกภายใน ก็จะทำให้แยกแยะเรื่องต่างๆได้เป็นอย่างดี หากเราสามารถเอาเสียงพิพากษาต่อเรื่องราว ต่อคนอื่นๆ ออกไปจากสมอง แล้วหันมาวิเคราะห์เรื่องราวของชีวิตแทน คงจะทำให้เกิดความเข้าใจ และมองเห็นมันอย่างกระจ่างมากขึ้นใช่ไหม
พวกเราพึงเข้าใจว่า ไม่มีสิ่งใด หรือเรื่องใด เป็นของเราอย่างแท้จริง การไข่วคว้าเรื่องใดหรือสิ่งใดไว้ ย่อมเป็นการกักขังจิตญาณของตน
“การปล่อยวาง” ถือเป็นคุณสมบัติเดิมของจิตญาณ เป็นพื้นฐานของผู้บำเพ็ญจิต ยามที่เราเรียนรู้ที่จะไม่ยึดติดในความเห็นของตน อีกทั้งพอใจกับสิ่งที่ตนใฝ่หา ยามนั้น เราจะมีพลังแห่งการให้อภัย มีน้ำจิตน้ำใจ
