หมวดหมู่ : 3. จิตวิญญาณ, ชั้นทอฝัน(ชั้นเรียนเด็ก) | Tags :
Written by anna
เริ่มที่”ฉัน” วันที่ 17 – 18 พ.ค. 51
ไม่ว่าจะุสุข หรือทุกข์ สิ่งต่างๆ เหล่านี้ไม่ได้มาจากสิ่งอื่นใด หรือมาจากใครเลย แต่มาจากตัวของเราเองทั้งสิ้น ชั้นทอฝันค่ายทอฝันครั้งนี้จึงมุ่งเน้นให้น้องๆ ได้รู้ว่าสิ่งต่างๆ
ที่เกิดขึ้นสามารถที่จะเริ่มได้ด้วยตัวของเราเอง น้องๆ สามารถที่จะเลือกได้ด้วยตัวเองว่าจะทำอะไร เป็นอะไร
เริ่มต้นเช้าวันที่ 1 ด้วยการลงทะเบียน นำกระเป๋าเสื้อผ้าไปเก็บในห้องพัก เปิดค่ายด้วยกิจกรรมทำความรู้จักกัน (ซึ่งส่วนใหญ่ก็รู้จักกันมาจากชั้นทอฝันอยู่แล้ว) ^-^ บอกกล่าวกติกา มารยาทในการอยู่ร่วมกันใน 2 วันนี้
เริ่มต้นบทที่ 1 ด้วยบท “รู้จักฉัน” ได้รู้ว่า “อารมณ์เป็นอย่างไร” ง่ายๆ คือ ให้ได้รู้ว่่าความรู้สึกแต่ละขณะเป็นอย่างไร ตอนนี้รู้สึกโกรธ ตอนนี้รู้สึกดีใจ ตอนนี้รู้สึกเบื่อ เพื่อความเข้าใจและตามรู้ถึงอารมณ์ในแต่ละขณะ ทางพี่เลี้ยงก็มีกิจกรรม สนุกๆ เพื่อสร้างความเข้าใจให้กับน้องๆ ด้วยการให้น้อง “จับผี” ผี ในที่นี้ก็คืออารมณ์ของน้องๆ เองในแต่ละขณะ เมื่อรู้สึกถึงอารมณ์ที่เกิดขึ้นในขณะนั้น ก็ให้น้องวาดรูปหน้าอารมณ์นั้นๆ ลงในกระดาษที่พี่ๆ ได้เตรียมไว้ให้ ซึ่งน้องๆ ทุกคนให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี
ในแต่ละช่วงเวลาในทั้ง 2 วัน น้องๆ ก็ร่วมกันดูแลและส่งข้อความที่ดีๆ ถึงกัน ด้วยกิจกรรม “บัดดี้” ด้วยความน่ารัก น่าเอ็นดู ที่น้องๆ มีให้แก่กัน
ตกบ่ายน้องๆ ก็ได้เรียนรู้การเจริญสติด้วย “ก้าวย่างแห่งสติ” ด้วยความตั้งอก ตั้งใจ (ดูได้จากหน้าตาที่จริงจัง) ^-^
ตกเย็น…พบกับกิจกรรมรอบกองไฟ… ละครสนุกๆ จากพี่เลี้ยงในชื่อเรื่อง “เสื้อแห่งความสุข”
ความสุขที่ขาดหายไปของพระราชา ต้องมีเสื้อวิเศษที่เรียกว่า “เสื้อแห่งความสุข” จึงจะทำให้พระราชามีความสุขตลอดไปได้ จึงส่งทหารออกไปตามหาเสื้อแห่งความสุข แต่จนแล้ว จนเล่า ก็ไม่เจอซักกะที แต่แล้วพระราชาก็ได้พบกับชายชราที่ยากจนที่สุด แต่มีความสุขที่สุด จึงค้นพบว่าเสื้อแห่งความสุขไม่มีจริง แต่ความสุขที่ตามหานั้น สามารถหาได้จากตัวเอง เมื่อเราหิวก็กิน เหนื่อยก็นอนหลับ พอใจในสิ่งที่ตนมีอยู่ ก็มีความสุขได้แล้ว…
เช้าวันที่ 2 สวัสดีเช้าวันใหม่ด้วยการยืดแข้ง ยืดขา แอโรบิคสักเล็กน้อย ทานข้าวเช้าเพิ่มกำลังให้สดใส
ในเช้าวันที่ 2 นี้พี่ๆ ได้ให้โอกาสน้องๆ บอกรัก และขอบพระคุณ บุคคลภายในครอบครัวผ่านไปรษณียบัตรใบน้อย ด้วยในช่วงเวลาปกติน้องๆ อาจจะเขินอาย ที่จะบอกว่า “หนูรักพ่อ” “หนูรักแม่” “ขอบุณพ่อ และแม่ ที่เลี้ยงดูหนูมาจนถึงทุกวันนี้”
และกิจกรรมที่น้องๆ รอคอย ก็มาถึง…..
ฝ่าด่านมหาสนุก…. ด่านแต่ละฐาน จะทำให้น้องๆ ได้เรียนรู้จักอารมณ์ของตนเอง ได้เห็นว่า ตอนนี้น้องๆ กำลังมีผีโกรธ ผีเบื่อ ผีสนุก ผีขี้อิจฉา ฯลฯ และการเข้าใจถึงความยากลำบากในการใช้ชีวิตของผู้พิการทางสายตา ที่สำคัญอีกสิ่งหนึ่งคือ น้องๆ จะได้เรียนรู้ถึงคุณค่าของชีวิต คุณค่าของการมีร่างกายที่ครบถ้วน มีโอกาสในการดำเนินชีวิตที่มากกว่าผู้พิการ ให้น้องได้ถนุถนอมร่างกายของตนเองให้ดี…
บทความที่เกี่ยวข้อง :
